من او هستم چهار ساله شد. دوستش دارم! همینكه مانند بسیاری از وبلاگهای دور و نزدیك برای دیگران یا همان افزایش كامنت نمینویسد، بیشتر دوستداشتنیش میكند. این را یك بار حضوری به حسین هم گفتم، امید كه در گوشش فرو رود.
بنویس برادر جان اما سعی كن همیشه هم آن پشتها نباشی؛ میدانی كه….
تولدت مبارك؛ شوق زنده بودن میدهد این تویی كه او نیستی…
محمد رضا جان از اینکه منو با دوست خوب دیگه مثل خودت، اشنا کردی ازت ممنونم.
زنده باشی به عزت و عشق، دوست دوست داشتنی من.
سلام.مصاحبه با دعاگو عالی بود.ترکوندی ها!خوشم می یاد که همه افتادن به جون هم.به هر حال سال شکوفاییه دیگه.جلوی رشد و پیشرفت رو که نمی شه گرفت!!
با امید که شوق زنده بودن وزندگی کزدن انسانی در ما آنچنان جاری شود که زشتی ها از ما رخت بر بندد